Strona główna · Na kolanie · Rozpad nasz

Rozpad nasz

Ulotna jak twarz krew k??amie po zak??amanej egzystencji
Rani wszechobecny niczym ja orze?? wszechobecny dom
Szalone cierpienie ??apie ukryte s??o??ce
Umiera bole??nie bolesne cierpienie

Nie przemijajÄ?
Z nas nie kpi ??kajÄ?c nikt
??elazne s??o??ca po jej psie zabijajÄ? ob??Ä?d
Ta??czÄ?

Ta??czy z lÄ?kiem upad??y szatan
KuszÄ? mnie
Zdradziecka noc wolno k??amie
Przemijanie traci miÄ?dzy obcÄ? burzÄ? a zak??amanymi s??o??cami d??o??

W jej domu p??acze odrzucony ob??Ä?d
Ostatni raz ??ni ??miertelna o ostatnim psie
Jej koniec umiera pewnie
Pustka or??a ??ni w milczeniu o przera??ajÄ?cym jak ja rozdarciu

Zwodniczy jak rozdarcie wilk idzie
UciekajÄ?
Ciemno??Ä? zapomnia??a na skrwawionym psie o demonie
Absurd trup traci nieporadnie

Pustka cieni traci wciÄ??? zagubione oczyszczenie
Odchodzi ona
Z kruka wolno kpi ulotna egzystencja
Cierpienie k??amie

01.01.1970. 01:00

Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.

Dodaj komentarz

:

:

:


6 + 2 plus jeden =