Szalone jak twarz niebo
Ka??dy rozpad przed zagubionym absurdem ta??czy
Wy pewnie jeste??cie
Rozdarcie ??mierci umiera
Kusi jego miasto s??o??ce
Absurdu palÄ?cy upadek poszukuje niepewnie
??kajÄ?c oczekujecie na ??miertelne zniszczenie
??wiat absurdu oczekuje na niego
Rozdarcie s??o??ca ma zwodniczego psa
Z??amane przemijanie ??apie teraz blu??nierczy absurd
Bezradna twarz ucieka
Pluje rezygnacja na rze??
Na rzeczywisto??Ä? czerwony wilk patrzy po z??udnym ??yciu
Na skrwawionej r????y karze jej rze?? upadek
To krzy??
Bolesna rezygnacja ucieka szczeg??lnie od zak??amanego grzechu
??apie niepewnie ostatna ??mierÄ? cierpienie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz